Misjonarz

 

 

Historia najnowsza Rodezji Południowej – Zimbabwe
 

 

 

 





1890 – Brytyjska Kompania Afryki Południowej uzyskuje od władcy ludu Matebele, króla Lobenguli, koncesje na wydobycie kopalin na terenie jego państwa

1893 – 1897 – wystąpienia zbrojne plemion Szona i Matabele przeciwko kolonizatorom.

1895 – Brytyjczycy nadają nową nazwę terenom dzisiejszego Zimbabwe – Rodezja (na cześć założyciela Brytyjskiej Kompanii Afryki Południowej – sir Cecila Rhodesa). Gwałtowny rozwój gospodarczy kraju, napływ licznych białych osadników. Zajmowanie przez białych najbardziej urodzajnych ziem w kraju.

1911 – podział kraju na Rodezję Północną (dzisiejszą Zambię) i Rodezję Południową (dzisiejsze Zimbabwe).

1922 – 1923 – referendum na temat dalszego statusu terytorium kraju wśród białych osadników. Utworzenie odrębnej kolonii Rodezji Południowej z własnym rządem (złożonym oczywiście wyłącznie z Europejczyków).

1939 – początek walki Afrykanów o odzyskanie pozycji we własnym kraju. Powstanie pierwszych organizacji politycznych czarnoskórej ludności.

1953 – Rodezja Południowa staje się częścią większego organizmu politycznego – utworzonej przez Brytyjczyków Federacji Afryki Środkowej (złożonej z Rodezji Północnej (dziś Zambii), Niasy (dziś Malawi) i Rodezji Południowej).

1963 – rozwiązanie Federacji na zgodnie z ustaleniami na konferencji w Victoria Falls (wskutek coraz większego nacisku czarnych Afrykanów, dyskryminowanych w Federacji).

1965 – rząd Iana D. Smitha proklamuje niepodległość Rodezji Południowej jako Rodezji. Rozpoczyna się kolejny rozdział rządów białej mniejszości – niezmiennie pomyślny dla rozwoju gospodarczego całego kraju (mimo wprowadzania kolejnych sankcji).

1967 – początek wojny domowej w Rodezji – partyzanci afrykańscy z organizacji ZAPU, ZANU, FROLIZI i ANC. Marksista Robert Gabriel Mugabe z roku na rok zdobywa sobie coraz mocniejsza pozycję, jest wielokrotnie aresztowany.

1978 – 1979 – po rokowaniach z opozycją premier Ian Smith zgadza się na ustępstwa. Powstaje rząd złożony z przedstawicieli białej i czarnej ludności kraju. Powstaje nowa konstytucja. Nowy układ polityczny nie jest w stanie opanować sytuacji – komunistyczna partyzantka i ciągle utrzymywane sankcje międzynarodowe doprowadzają do jego upadku.
Przejściowe przyznanie Rodezji statusu kolonii brytyjskiej.

1980 – początek niepodzielnych rządów czarnej większości.

1980 – 2000 – wzrastające wpływy a następnie niepodzielne rządy Roberta Mugabe i powolny upadek gospodarczy kraju (po przejściowym, początkowym ożywieniu – spowodowanym zniesieniem sankcji i końcem wojny domowej). Nowy władca kraju eliminuje kolejnych przeciwników ze swojej partii ZANU – PF oraz z innych organizacji. Zachowuje jednak część rozsądku i pozostaje w orbicie wpływów Zachodu. Wierny marksistowskim zasadom dokonuje jednak masowych mordów na mniejszościowym ludzie Matabele (sam pochodzi z większościowego ludu Szona).

2000 – 2002 – szybki upadek gospodarczy kraju. Prezydent Mugabe nakazuje powszechne oburzenie na białych farmerów i okupację ich farm. W efekcie krajowi będącemu spichlerzem Afryki zagląda w oczy głód. Robert Mugabe okazuje się jednak godny swoich młodzieńczych marksistowskich idei – wywołać głód w urodzajnym Zimbabwe, posiadającym ponadto złoża rud metali, diamentów, złota i szmaragdów, to tak jakby doprowadzić do wyczerpania się złóż piasku na Saharze.

9 – 11 marzec 2002 - wybory prezydenckie w Zimbabwe. Zwycięstwo Roberta Gabriela Mugabe, który będzie sprawował władzę szóstą kadencję. Wybory są uważane przez opinię światową za ewidentnie sfałszowane.



 

Strona Główna

Ostatnia aktualizacja tej witryny: 21-10-06